بیوگرافی   نادر     گلچین   استاد گلچین خواننده و ترانه یرای قدیمی ایران در خطه سرسبز رشت به دنیا آمده و متولد ۱۳۱۵ می باسد.خواننده آواز سال ۱۳۱۵ در رشت به دنیا آمد. تحصیلات و سابقه موسیقایی نادر گلچین وی به ادامه مطلب

و دل ، لرزان ، هراسان ، چهره پر بیمبه گور سرد وحشت زا نظر دوختشرار حرص آتش زد به جانشطمع در خاطرش صد شعله افروختبه هر لوح و به هر سنگ و به هر گورزده تاریکی و اندوه شب ، رنگنه غوغایی ، به جز نجوای ارواحنه آوایی ، مگر بانگ شباهنگبه نرمی زیر لب تکرار می کردسخن های عجیب مرده شو را که : با این مرده ، دادامه مطلب

آیات مصحف عشقم کس خواندنم نتواند وان کس که مدعیم شد غیر از دروغ نخواندچونان سیاوش پکماز دود و شعله چه بکمآتش به رخت سفیدم خکستری نفشاند دل ا برابر یاران چون گل به هدیه نهادم دیوانه آن که به تهمت خون از گلم بچکاند آن شبنمم که سراپادر انتظار طلوعمگو آفتاب براید وز من نشانه نماند جان را به هیچ شمردم ایادامه مطلب

سیمین بهبهانی ستاره دیده فروبست و آرمید بیا شراب نور به رگ های شب دوید بیا ز بس به دامن شب اشک انتظارم ریخت گل سپیده شکفت و سحر دمید بیا شهاب ِ یاد تو در آسمان خاطر من پیاپی از همه سو خطّ زر کشید بیا ز بس نشستم و با شب حدیث غم گفتم ز غصّه رنگ من و رنگ شب پرید بیا به وقت مرگم اگر تازه می کنی دیادامه مطلب

تا تو هستی و غزل هست دلم تنها نیستمحرمی چون تو هنوزم به چنین دنیا نیستاز تو تا ما سخن عشق همان است که رفتکه در این وصف زبان دگری گویا نیستبعد تو قول و غزل هاست جهان را اماغزل توست که در قولی از آن ما نیستتو چه رازی که بهر شیوه تو را می جویمتازه می یابم و بازت اثری پیدا نیستشب که آرام تر از پلک تو راادامه مطلب

با پای دل قدم زدن آن هم کنار تو
باشد که خستگی بشود شرمسار تو
در دفتر همیشه ی من ثبت می شود
این لحظه ها عزیزترین یادگار تو

من با غزلی قانعم و با غزلی شاد
تا باد ز دنیای شما قسمتم این باد...
می خواهم از این پس همه از عشق بگویم
یک عمر عبث داد زدم بر سر بیداد
مگذار که دندانزده ی غم شود ای دوست
این سیب که ناچیده به دامان تو افتاد

با همه ی بی سر و سامانی ام
باز به دنبال پریشانی ام
طاقت فرسودگی ام هیچ نیست
در پی ویران شدنی آنی ام
آمده ام بلکه نگاهم کنی
عاشق آن لحظه ی توفانی ام
دلخوش گرمای کسی نیستم
آماده ام تا تو بسوزانی ام
آمده ام با عطش سالها
تا تو کمی عشق بنوشانی ام

اگر چه نزد شما تشنه ی سخن بودم
کسی که حرف دلش را نگفت من بودم
دلم برای خودم تنگ می شود آری
همیشه بی خبر از حال خویشتن بودم
نشد جواب بگیرم سلام هایم را
هر آنچه شیفته تر از پی شدن بودم
چگونه شرح دهم عمق خستگی ها را ؟
اشاره ای کنم انگار کوهکن بودم

من زنده بودم اما انگار مرده بودم
از بس که روزها را با شب شمرده بودم
یک عمر دور و تنها تنها بجرم این که
او سرسپرده می خواست ‚ من دل سپرده بودم
یک عمر می شد آری در ذره ای بگنجم
از بس که خویشتن را در خود فشرده بودم
در آن هوای دلگیر وقتی غروب می شد
گویی بجای خورشید من زخم خورده بودم
وقتی غروب می شد وقتی غروب می شد
کاش آن غروب ها را از یاد برده بودم

ای نفس خرم باد صبا از بر یار آمدهای مرحبا قافله شب چه شنیدی ز صبح مرغ سلیمان چه خبر از سبا بر سر خشمست هنوز آن حریف یا سخنی میرود اندر رضا از در صلح آمدهای یا خلاف با قدم خوف روم یا رجا بار دگر گر به سر کوی دوست بگذری ای پیک نسیم صبا گو رمقی بیش نماند از ضعیف چنادامه مطلب